działał jednocześnie w związkach sportowych jako prezes krajowej federacji narciarskiej i wiceprezes Fińskiego Komitetu Olimpijskiego.
W 2000 Esko Aho wystartował w wyborach prezydenckich, przegrywając jednak z Tarją Halonen. Po porażce przez rok wykładał na Harvard University. W 2003 zakończył pracę w krajowym parlamencie i zrezygnował z aktywnej działalności politycznej. Pracował jako niezależny konsultant, następnie do 2008 był prezydentem krajowego funduszu na rzecz badań i rozwoju (SITRA). Dołączył następnie do zarządu koncernu elektronicznego Nokia. W 2016 wszedł w skład rady dyrektorów rosyjskiego banku Sbierbank Rossii, zrezygnował z tego stanowiska w lutym 2022 po tym, jak Rosja rozpoczęła inwazję na Ukrainę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Finlandii Kategoria:Fińscy parlamentarzyści Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Finlandii Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Rosji Kategoria:Premierzy Finlandii Kategoria:Politycy Partii Centrum (Finlandia) Kategoria:Urodzeni w 1954