158–159, Lexington Books, 2009..
26 listopada 1942 z inicjatywy komunistów powstała Antyfaszystowska Rada Wyzwolenia Narodowego Jugosławii (AVNOJ) przypisująca sobie funkcje najwyższego organu ustawodawczego i wykonawczego. W listopadzie 1943 AVNOJ powołała Narodowy Komitet Wyzwolenia Jugosławii (NKOJ), któremu powierzyła uprawnienia rządu tymczasowego. 10 marca 1944 roku Józef Stalin zawiesił stosunki z emigracyjnym rządem Jugosławii. W czerwcu 1944 rozpoczęły się rokowania między rządem na emigracji a NKOJ. Od września 1944 współdziałała z partyzantami Tity Armia Czerwona, której wojska wkroczyły do Serbii. W marcu 1945, stosownie do postanowień konferencji jałtańskiej, Tito powołał koalicyjny (5 ministrów z emigracji, 1 z Serbskiej Partii Demokratycznej, 22 z NKOJ) Rząd Tymczasowy Demokratycznej Federacyjnej Jugosławii. IV Rząd Tymczasowy zawarł traktat sojuszniczy z ZSRR. 15 maja 1945 zakończyły się walki z armią niemiecką w Słowenii.
1945–1980