Władysław Barcikowski (ur. 15 sierpnia 1916 w Merefie, zm. 25 marca 2015) – generał brygady, lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys mały|Grób Władysława Barcikowskiego na Cmentarzu wojskowym na Powązkach Władysław Barcikowski urodził się 15 sierpnia 1916 roku w Merefie na Ukrainie, w rodzinie Wacława Barcikowskiego i Antoniny Bałakirew (1894–1985). Ukończył prywatne Gimnazjum Męskie im. Tomasza Niklewskiego w Warszawie, gdzie uzyskał maturę w 1934 roku. W czasie okupacji działał w podziemiu. Uczestnik powstania warszawskiego (ps. "Bakcyl") . W czerwcu 1949 roku zorganizował od podstaw 250 Szpital Wojskowy w Dziwnowie, do którego zostali ewakuowani greccy partyzanci DSE, po klęsce w górach Grammos, w trakcie ostatniej z bitew wojny domowej w Grecji. Był to wówczas pierwszy tak duży szpital chirurgii wojennej i rehabilitacji na terenie Polski. Pełnił w nim funkcję zastępcy komendanta szpitala do spraw lecznictwa-naczelnego lekarza.
Na przełomie 1951 i 1952 habilitował się na podstawie pracy Zagadnienia równowagi statyczno-dynamicznej przy wrodzonym zwichnięciu stawu biodrowego, ogłoszonej w „Lekarzu Wojskowym”. Promotorem pracy był prof. Wiktor Dega. W 1964 został mianowany komendantem Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej.