XIX Zjazd Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików) obradował od 5 do 14 października 1952 r. w Moskwie. Zjazd miał charakter uroczysty i był demonstracją siły oraz znaczenia WKP(b) i jej przywódcy Józefa Stalina. Zasłynął przede wszystkim uchwałą o zmianie nazwy partii.
Był pierwszym zjazdem sowieckiej partii komunistycznej od 13 lat, pomimo że generalny sekretarz zobowiązany był do zwoływania zjazdów minimum raz na pięć lat. Niezwoływanie zjazdu od 1939 r. to jeden z przejawów wszechwładzy Stalina w ZSRR.
Stalin wygłosił przemowę w ostatnim dniu zjazdu. Prowadzenie zjazdu i wygłoszenie referatu sprawozdawczego Komitetu Centralnego powierzył Gieorgijowi Malenkowowi. Głównym przedmiotem obrad było wychwalanie zasług Stalina i podkreślanie słuszności jego polityki. Podczas zjazdu delegaci przyjęli uchwałę zmieniającą nazwę WKP(b) na "Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego" (KPZR), pod którą ta funkcjonowała już do końca swojego istnienia w 1991 r. Przedstawiono również nowy Statut KPZR, w którym określono, kto może być członkiem partii, jakie ma prawa i obowiązki, ustalono strukturę partii, kto zasiada w najwyższych szczeblach, oraz okręgowych, krajowych i republikańskich organizacjach partyjnych.