Rana znajdowała się w powłokach brzusznych, mniej więcej w połowie odległości między pępkiem a przednim kolcem biodrowym. Pocisk pozostał w jamie brzusznej. Mając niewielką nadzieję na poprawę stanu jej zdrowia, lekarz podał dziewczynie anodynę i razem z wycofującym się pułkiem opuścił okolicę. Odwiedził jednak pacjentkę następnego dnia i kilka jeszcze razy w ciągu następnych dwóch miesięcy, obserwując stopniową poprawę. Po około sześciu miesiącach od wyzdrowienia ponownie zawitał do Raymond i stwierdził u dziewczyny „niezwykłe powiększenie brzucha”, przypominające siedmio- lub ośmiomiesięczną ciążę. Istotnie, po 278 dniach od pierwszej wizyty, Capers odebrał poród zdrowego chłopca ważącego osiem funtów. Towarzyszyły temu zapewnienia dziewczyny o jej czystości i zakłopotanie rodziny. Według Capersa w badaniu przed porodem błona dziewicza pacjentki była nienaruszona.
Kolejna wizyta Capersa miała miejsce po trzech tygodniach od porodu. Zaniepokojona babka dziecka zwróciła mu wtedy uwagę na obrzęk i zaczerwienienie w okolicy narządów płciowych dziecka. W badaniu stwierdzono obecność ciała obcego w mosznie noworodka, które po chirurgicznym usunięciu okazało się być pociskiem z broni palnej.