Populacje kiwi są w większości zwarte, z przewagą samic i kompletnym brakiem behawioru terytorialnego.

Kiwi są świetnym przykładem osobników o ogromnej inwestycji rodzicielskiej, z samicami produkującymi duże i wysoko białkowe, kosztowne energetycznie jaja, które wysiadywane są wyłącznie przez samce przez okres 3 miesięcyMcLennan, J.A., 1990: The Great Spotted Kiwi, Apteryx haastii. W: Fuller E. (red.). Kiwis. pp: 72–85.

Kiwi uważane były za gatunki żyjące samotnie i prowadzące wyłącznie długo trwające monogamiczne związki. Jednak ostatnie badania odkryły różnorodność w parowaniu i systemach społecznych, a także odchylenia od wysiadywania jaj przez jednego rodzica (wyłącznie samca).

W związku z ich dużym wkładem w rodzicielstwo, kiwi oferują rozpatrywanie przed- i pokopulacyjne jako decydujące w ich systemie doboru. Istnieją przede wszystkim dwie, niewykluczające się drogi wyjaśniające ewolucję systemu doboru u kiwiDavies N.B., 1991. Mating Systems. W: Krebs J.R., Davies N.B (red.) Behavioural Ecology Third Edition. 263–299.. Systemy doboru mogą zależeć głównie od ograniczonego rodzenia się osobników jednej z płci, co z kolei może zależeć od ograniczonej produkcji i występowania niezbędnych do życia źródeł.