Sutra ta dokonała syntezy nianfo i doktryny siunjaty – nianfo jest objaśniane w określeniach doktryny pustki. Jest to najwcześniejszy tekst z odniesieniami do Buddy Amitabhy i jego Czystej Krainy. Sutra także wykazuje, że dwie tradycje – Czystej Krainy i Pradźniaparamity – były w początkowych latach kształtowania się mahajany znacznie bliżej siebie, niż w latach późniejszych. Po prostu dwie krańcowości – jedna, zwana "własną siłą", wyrosła z ducha Pradźniaparamity i która stała się istotą chanu – druga, zwana "cudzą siłą", wyrosła z tradycji zbawienia przez wiarę i obecnie związana ściśle z japońskim buddyzmem Czystej Krainy – nie istniały jeszcze. Mniejsza Sukhāvatīvyūha sūtra – jedna z trzech głównych sutr Czystej Krainy. Najważniejszą ideą jest to, że po jakimś czasie niczym niezakłóconego utrzymywania w umyśle imienia Buddy Amitabhy, budda ten wraz z jego świętym zgromadzeniem objawią się praktykującemu nianfo w chwili śmierci. Sutra ta zapowiada, że utrzymywanie imienia w umyśle zaowocuje odrodzeniem się w Czystej Krainie. Termin "utrzymywanie w umyśle" (skt. manasikāra) ma wyraźny związek z medytacją.