Był to tylko efektywny środek nauczania i nic więcej. Uczniowie Hongrena Niektórzy z uczniów piątego patriarchy i ich szkoły, wprowadzili również do praktyki nianfo, tak że w późniejszym okresie szkoły te nazywane były nianfo chanzong (szkoły nianfo chan). Najważniejszym źródłem są tu teksty Guifenga Zongmiego.
Mistrz chan Niutou Fazhi (635–702) Praktykę tę przyjął mistrz Niutou Fazhi. Podobno przebywał on w klasztorze Yangzha w Jinlin, gdzie przez dziewięć lat koncentrował swój umysł na Czystej Krainie i pośród codziennych aktywności kontemplował Czystą KrainęTaishō shinshū daizōkyō, T 51, str. 119c i praktykował nianfo.
Szkoła jingzhong Ta regionalna syczuańska szkoła praktykowała także i nianfo. Była to szkoła, w której praktykę chan rozpoczął wielki mistrz chan Mazu Daoyi. Największym przedstawicielem tej tradycji był koreański mistrz nauczający w Chinach – Jingzhong Wuxiang (694–762).
Wuxiang regularnie przeprowadzał ceremonię kaiyuan, w czasie której jednym z elementów była praktyka inwokacyjna nianfo. Nianfo praktykowane przez Daoxina i Hongrena miało charakter bardziej medytacyjny.