w określonej przestrzeni.
Definicja thumb|Gradient funkcji przedstawiony jako pole wektorowe na dolnej płaszczyźnie. Gradient (lub gradientowe pole wektorowe) funkcji skalarnej oznaczany gdzie (nabla) to wektorowy operator różniczkowy nazywany nabla. Innym oznaczeniem gradientu jest
W układzie współrzędnych kartezjańskich gradient jest wektorem, którego składowe są pochodnymi cząstkowymi funkcji Gradient definiuje się jako pewne pole wektorowe. W układzie współrzędnych kartezjańskich składowe gradientu funkcji są pochodnymi cząstkowymi tej funkcji, tzn.
Gradient jest wektorem kolumnowym, jednak bywa zapisywany jako wektor wierszowy. Jeżeli funkcja zależy także od parametru takiego jak czas, to zwykle gradient oznacza wtedy wektor jej pochodnych przestrzennych.
Gradient funkcji wektorowej to
lub też transpozycja macierzy Jacobiego
Jest to tensor drugiego rzędu.
Ogólniej gradient może być zdefiniowany za pomocą pochodnej zewnętrznej:
Symbole oraz oznaczają tutaj izomorfizmy muzyczne.
Postać w trójwymiarowej przestrzeni współrzędnych Postać gradientu zależy od użytego układu współrzędnych i wymiaru przestrzeni. Np.