gdzie to iloczyn wewnętrzny wektorów stycznych w punkcie wyznaczony przez metrykę symbol oznacza gradient obliczony w punkcie zaś oznaczane czasami jest funkcją, która każdemu punktowi przyporządkowuje pochodną kierunkową w kierunku obliczoną w punkcie

Innymi słowy opisana za pomocą mapy z otwartego podzbioru w podzbiór otwarty jest dana wzorem:

gdzie oznacza -tą składową w tej mapie.

Tak więc lokalnie gradient przyjmuje postać:

Uogólniając przypadek gradient funkcji jest związany z pochodną zewnętrzną, gdyż gdzie to pochodna w punkcie Dokładniej, gradient jest polem wektorowym związanym z 1-formą różniczkową za pomocą izomorfizmu muzycznego (nazywanego „krzyżykiem”) określonego za pomocą metryki Związek między pochodną zewnętrzną a gradientem funkcji jest przypadkiem szczególnym powyższego, gdy metryka jest płaską metryką daną za pomocą (euklidesowego) iloczynu skalarnego.

Dalsze własności i zastosowania Poziomice

Dla funkcji określonej w punkcie można rozważać powierzchnię przez niego przechodzącą, w punktach której funkcja przyjmuje wszędzie tę samą wartość.