Dojrzałe samice tych ślimaków stopniowo ulegają degeneracji i giną, a żywiciel wydala ich zwłoki z odchodami do morza i wówczas uwalniają się z ciała matki pelagiczne larwy, mające typową budowę weligera.

Pomiędzy komensalami a skrajnymi pasożytami obserwuje się wśród ślimaków wiele form pośrednich.

Systematyka Klasyfikacja ślimaków jest kontrowersyjna. Tradycyjnie w obrębie gromady wyróżniano trzy podgromady: przodoskrzelne (Prosobranchia) tyłoskrzelne (Opisthobranchia) płucodyszne (Pulmonata)

Taki podział nie jest jednak obecnie akceptowany. Według danych zgromadzonych w bazie ITIS (czerwiec 2006) aktualny stan wiedzy na ten temat wygląda następująco:

Podgromada Pulmonata – Płucodyszne Archaeopulmonata – prapłucodyszne Basommatophora – nasadooczne Heterostropha Neotaenioglossa Patellogastropoda Rhodopemorpha Stylommatophora – trzonkooczne Systellommatophora Thecosomata

Podgromada Opisthobranchia – tyłoskrzelne Rząd Acochlidioidea Rząd Anaspidea Rząd Cephalaspidea Rząd Gymnosomata Rząd Notaspidea Rząd Nudibranchia – nagoskrzelne Rząd Sacoglossa – workojęzykowce Rząd Soleolifera

Podgromada Prosobranchia – przodoskrzelne Rząd Archaeogastropoda Rząd Architaenioglossa Rząd Entomotaeniata Rząd Mesogastropoda Rząd Neogastropoda Rząd Neritopsina

Ślimaki w sztuce kulinarnej

Zobacz też mięczaki Polski konchiologia

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Konchiologia