Dojrzałe samice tych ślimaków stopniowo ulegają degeneracji i giną, a żywiciel wydala ich zwłoki z odchodami do morza i wówczas uwalniają się z ciała matki pelagiczne larwy, mające typową budowę weligera.
Pomiędzy komensalami a skrajnymi pasożytami obserwuje się wśród ślimaków wiele form pośrednich.
Systematyka Klasyfikacja ślimaków jest kontrowersyjna. Tradycyjnie w obrębie gromady wyróżniano trzy podgromady: przodoskrzelne (Prosobranchia) tyłoskrzelne (Opisthobranchia) płucodyszne (Pulmonata)
Taki podział nie jest jednak obecnie akceptowany. Według danych zgromadzonych w bazie ITIS (czerwiec 2006) aktualny stan wiedzy na ten temat wygląda następująco:
Podgromada Pulmonata – Płucodyszne Archaeopulmonata – prapłucodyszne Basommatophora – nasadooczne Heterostropha Neotaenioglossa Patellogastropoda Rhodopemorpha Stylommatophora – trzonkooczne Systellommatophora Thecosomata
Podgromada Opisthobranchia – tyłoskrzelne Rząd Acochlidioidea Rząd Anaspidea Rząd Cephalaspidea Rząd Gymnosomata Rząd Notaspidea Rząd Nudibranchia – nagoskrzelne Rząd Sacoglossa – workojęzykowce Rząd Soleolifera
Podgromada Prosobranchia – przodoskrzelne Rząd Archaeogastropoda Rząd Architaenioglossa Rząd Entomotaeniata Rząd Mesogastropoda Rząd Neogastropoda Rząd Neritopsina
Ślimaki w sztuce kulinarnej
Zobacz też mięczaki Polski konchiologia
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Konchiologia