Muzeum Narodowe, Warszawa, Ranny powstaniec, 1881, olej na płótnie. 59,5 × 117 cm. Muzeum Narodowe, Warszawa, Powstaniec zabity, 1882, olej. 42 × 63 cm, Na jarmarku, 1882, olej na płótnie. 77 × 62 cm. Bank Rozwoju Eksportu, Widok Bałtyku pod Połągą, 1885, olej na płótnie. 76 × 120 cm. Muzeum Narodowe, Warszawa, Zachód słońca na morzu, 1887, olej na płótnie. 33 × 43 cm. Muzeum Narodowe, Kraków, Powrót z połowu, olej na płótnie. 47 × 69 cm. Muzeum Sztuki, Łódź, Morze z łódeczką, ołówek, gwasz, deska. 13,7 × 20,3 cm. Muzeum Narodowe, Kraków. Wawel od strony Wisły, 1903, olej na płycie. 21 × 26,3 cm. Muzeum Narodowe, Kraków.

Krytyka artystyczna Dziedzina, w której Witkiewicz był nader aktywny – to krytyka artystyczna. Jej wyrazem są liczne jego publikacje dotyczące zarówno różnych kierunków w sztuce, jak i poszczególnych artystów. Znajdują się one między innymi w następujących zbiorach ogłoszonych za życia autora i pośmiertnie: Stanisław Witkiewicz: Sztuka i krytyka u nas (1884–1898), Lwów 1899 [wyd.III]; Stanisław Witkiewicz: Pisma zebrane, tomy I-IV pod red.