1) W nomenklaturze narodowej: a) Bliskiego zasięgu do 10 km; b) Małego zasięgu od 10 do 50 km; c) Średniego zasięgu powyżej 50 km. 2) W nomenklaturze sojuszniczej: d) Bardzo krótkiego zasięgu do 10 km; e) Krótkiego zasięgu od 10 km do 50 km; f) Średniego zasięgu od 50 do 100 km; g) Dalekiego zasięgu powyżej 100 km.

Postęp techniki i technologii już u schyłku lat 50. XX wieku sprawił, że możliwe stało się skonstruowanie przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych, obsługiwanych na polu walki przez pojedynczego żołnierza. Zastosowanie w nich układu samonaprowadzania na podczerwień (a więc reagującego głównie na ciepło gazów wylotowych silników oraz nagrzewanie aerodynamiczne płatowca) zapewniało im dużą skuteczność oraz zredukowało czynności operatora do wykrycia celu, jego identyfikacji oraz potwierdzenia przechwycenia celu przez głowicę i jego odpalenie (zasada działania „odpal i zapomnij”).