Powołany do wojska, uczestniczył w 1939 w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli i przedostał się do Lwowa, gdzie po wkroczeniu Niemców w 1941 ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Marek Włodarski. W roku 1944 przeniósł się do Warszawy. Po powstaniu warszawskim uwięziony w obozie koncentracyjnym Stutthof.
Po wojnie zamieszkał w Warszawie. Od 1947 był pracownikiem dydaktycznym Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, a od 1956 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
W twórczości Marka Włodarskiego widoczne są wpływy Légera i Chagalla. W okresie lat 50. nie uległ doktrynie socrealizmu.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 253-1-1).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy
Bibliografia Malarstwo polskie, t.