Giovanni Francini (ur. 3 sierpnia 1963 w Massie) – piłkarz włoski grający na pozycji środkowego lub lewego obrońcy.

Kariera klubowa Karierę piłkarską Francini rozpoczął w zespole Torino Calcio. W sezonie 1980/1981 awansował do dorosłej kadry Torino, prowadzonej przez Ercole Rabittiego. W tamtym sezonie zadebiutował w Serie A. Przez pierwsze dwa sezony rozegrał 18 spotkań w Serie A i w 1982 roku został wypożyczony z Torino do Reggiany. W klubie tym grał przez rok w rozgrywkach Serie B i był jego podstawowym zawodnikiem. Latem 1983 wrócił do Torino i od sezonu 1984/1985 zaczął grać w pierwszym składzie. W Torino grał do 1987 roku.

Latem 1987 roku Francini został zawodnikiem SSC Napoli, gdzie także grał w wyjściowym składzie. Wiosną 1989 roku wystąpił w obu finałowych meczach Pucharu UEFA z VfB Stuttgart (2:1, 3:3). Z kolei w 1990 roku wywalczył mistrzostwo kraju, a latem zdobył Superpuchar Włoch. Od 1987 do 1994 roku rozegrał w barwach Napoli 184 mecze i strzelił 10 goli.

Latem 1994 Francini przeszedł z Napoli do Genoi 1893. Grał w niej przez pół roku i następnie został zawodnikiem Brescii Calcio. Na koniec sezonu 1994/1995 spadł z nią do Serie B. W 1996 roku zakończył karierę.