thumb|Tudor Vladimirescu thumb|Aleksander Ipsilanti Powstanie wołoskie (1821) – zakończone niepowodzeniem antyosmańskie powstanie w Mołdawii i Wołoszczyźnie w 1821, na którego czele stał Tudor Vladimirescu.
Przyczyny i przygotowania
Księstwa Mołdawii i Wołoszczyzny od początku XVI w. znajdowały się pod prawie niepodzielną dominacją imperium osmańskiego. Jej rezultatem była polityczna i gospodarcza marginalizacja tych krajów. Proces ten nasilił się w XVIII w., w erze fanariotów.
Jednocześnie od początku XVIII w. następował powolny upadek polityczno-militarny Turcji, a w samych księstwach, w początkach XIX w. coraz silniejsze było oddziaływanie zewnętrznych sił antytureckich (zwłaszcza narodowego ruchu greckiego, wspieranego przez Imperium Rosyjskie).
W drugim dziesięcioleciu XIX w. wzburzenie w Mołdawii i Wołoszczyźnie stopniowo narastało. Rody bojarskie w osłabieniu Turcji widziały szansę na odebranie władzy fanariotom. Kupcy liczyli na zniesienie ograniczeń w handlu z innymi państwami europejskimi. Wzrastało niezadowolenie chłopstwa, które dotykały liczne obciążenia, a jednocześnie postępował stopniowo proces odbierania im zwyczajowych uprawnień.