W ich wyrobie specjalizowali się kupcy z powiatu święciańskiego, a także z okolic Mejszagoły i Niemenczyna. Palmy wielkanocne – tradycja plecenia palm na Wileńszczyźnie jest bardzo długa, najpiękniejsze palmy były wite w okolicy Bujwidziszek, Wilkieliszek, Ciechanowiszek, Krawczun i Suderwy. Wyrabiano je z ponad 50 kwiatów i roślin, które zbierano i suszono w różnych porach roku. Związek Propagandy Turystyki organizował konkursy na najpiękniejsze palmy, które następnie wystawiano w oknach wystawowych Domu Handlowego Braci Jabłkowskich. Ceramika – do tradycyjnych wyrobów, jakimi były misy, dzbany, lichtarze i bańki, sprzedawano też wyroby ludowe, jakimi były gwizdki, piszczałki i świstulce.
Bibliografia Waldemar Wołkanowski „Kulisy Kaziukowego jarmarku w Wilnie” Wilnoteka 23 lutego 2015 „Wileński Jarmark Kaziukowy” Poznaj Wilno Leszek Jan Malinowski, Wileńskie kiermasze, Bydgoszcz 2002. Biblioteka Wileńskich Rozmaitości Seria B 35
Przypisy
Kategoria:Kultura w Wilnie Kategoria:Jarmarki w Polsce