2100 m), Dziurawa Czuba (Dziurawy Kopiniec, Deravá veža, ok. 2155 m), Głaźne Wrótka (Krivé sedlo, ok. 2090 m), Głaźna Czuba (Piargová veža, ok. 2095 m), Wrota Chałubińskiego (Vráta Chałubińského, 2022 m).
Przez długi czas poszczególne obiekty w Szpiglasowej Grani pozostawały bezimienne. Dopiero w latach 1962–1963 Bernard Uchmański nadał nazwy bardziej wyróżniającym się obiektom. Były one nieraz zmieniane przez autorów map i przewodników, wskutek czego niektóre formacje posiadają aż trzy konkurencyjne nazwy polskie. W artykule użyto nazw występujących w najbardziej szczegółowym przewodniku obejmującym Szpiglasową Grań, autorstwa Władysława Cywińskiego.
Szpiglasową Granią, omijając jej górną część (powyżej Niżnich Szpiglasowych Wrótek), prowadzi nieznakowana ścieżka z Wrót Chałubińskiego na Szpiglasowy Wierch. Autorem pierwszego przejścia tej drogi był Zygmunt Klemensiewicz 20 sierpnia 1905 roku. Pomimo pozornej łatwości zdarzały się tu wypadki śmiertelne. Droga ściśle granią, bez ominięcia Szpiglasowej Turniczki i Szpiglasowej Czuby, wykazuje znacznie większe trudności (III w skali tatrzańskiej). Została po raz pierwszy pokonana 27 lipca 1966 roku przez Janusza Mączkę.
Szpiglasowa Grań i jej ściany są obecnie wyłączone z uprawiania turystyki i taternictwa.
Przypisy
Kategoria:Granie i grzbiety polskich Tatr Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich