Od wejścia wschodniego wprost wiódł ciąg schodów, prowadzący dalej w dół korytarzem, załamującym się w kierunku północnym, prowadzący dalej poprzez system korytarzy i piętnastu komór i bocznych sal, do komory grobowej króla, umieszczonej po wschodniej stronie centrum piramidy.
W latach 1894–1895 prace wykopaliskowe w okręgu Amenemhata prowadził Jacques de Morgan. Odnalezienie wejścia do piramidy zajęło mu około ośmiu miesięcy. Przed przystąpieniem do eksploracji pomieszczeń piramidy badacze zmuszeni byli do oczyszczenia ich z gruzu i odłamków kamiennych. Część korytarzy zostało podstemplowanych bowiem nacisk masy budulca piramidy spowodował – pomimo głębokości ok. 12 metrów pod powierzchnią gruntu – osunięcie się części stropów i ścian o około 10 cm. Penetrując system korytarzy, De Morgan stwierdził, że żadne z bocznych pomieszczeń nie zostało wykorzystane. Dotarłszy do komory króla, odnalazł w niej sarkofag wykuty z czerwonego granitu, przykryty wypukłym wiekiem. Wokół górnej jego części wykonano płaskorzeźbioną dekorację motywem plecionki, zaś jego dolną część ozdobiono cokołem, będącym kopią zewnętrznego muru okręgu grobowego piramidy schodkowej Dżesera, zachowując wierność szczegółów.