W 1907 opublikował pracę Essai sur les problemes biospeologiques, uważaną za pierwszy wykład biospeleologii (nauki o faunie jaskiń), której Racoviță się poświęcił.
W 1920 powrócił do Rumunii i objął katedrę zoologii na Uniwersytecie w Klużu, gdzie utworzył pierwszy na świecie Instytut Speleologii. W latach 1922–1926 był senatorem. W latach 1926–1929 przewodniczył rumuńskiej Akademii Nauk. W latach 1929–1930 był rektorem uniwersytetu w Klużu. Publikował bardzo liczne prace, zwłaszcza o tematyce biospeleologicznej. Był członkiem licznych stowarzyszeń naukowych i redagował pisma naukowe. Stał na czele Instytutu Speleologii aż do śmierci w 1947.
Jego imię noszą m.in. założony przez niego Instytut Speleologii, pierwsza rumuńska antarktyczna stacja badawcza i jaskinia w Rumunii.
Literatura
Linki zewnętrzne
Kategoria:Członkowie Francuskiej Akademii Nauk Kategoria:Ludzie urodzeni w Jassach Kategoria:Ludzie związani z Klużem-Napoką Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami obiektów fizjograficznych na Ziemi Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Rumuńscy biolodzy Kategoria:Speleolodzy Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1947