Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1893 roku amerykański zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Geomys grandis. Holotyp pochodził z Dueñas, w Sacatepequez, w Gwatemali. Jedyny przedstawiciel rodzaju taltuza (Orthogeomys) który opisał w 1895 roku amerykański zoolog Clinton Hart Merriam.
Badania filogenetyczne przeprowadzone w 2016 roku przez Spradling i współpracowników sugerują, że O. cuniculus jest nie do odróżnienia od O. grandis scalops i powinien być traktowany jako jego synonim. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają szesnaście podgatunków.
Etymologia Orthogeomys: orthos „prosty”; rodzaj Geomys (goffer). grandis: „wielki”. annexus: łac. annexus „połączony”, od annectere „połączyć”. carbo: łac. carbo, carbonis „węgiel drzewny”. felipensis: Cerro San Felipe, Oaxaca, Meksyk. guerrerensis: Guerrero, Meksyk. huixtlae: Huixtla, Chiapas, Meksyk. latifrons: łac. latus „szeroki”; frons, frontis „brew, czoło”. nelsoni: dr Edward William Nelson (1855–1934), amerykański zoolog, kolekcjoner ze Stanów Zjednoczonych i Meksyku, prezydent AOU w 1908 roku i prezes United States Biological Survey w latach 1916–1927. pluto: w mitologii rzymskiej Pluton był groźnym bogiem świata podziemnego (tj. czarny). pygacanthus: gr.