Herb Wałbrzycha – jeden z symboli miejskich Wałbrzycha.
Wygląd i symbolika Herb przedstawia dąb o zielonej koronie i brązowym pniu stojący na zielonej murawie. Za drzewem widnieją szare góry; tarcza herbu jest czerwona.
Herb nawiązuje do głównie herbu z 1764 roku, jego wygląd został zatwierdzony w 1991 r.
Historia Pierwszy znany herb Wałbrzycha pochodzi z 1675 roku. Przedstawiał on samotne drzewo – zieloną jodłę na niebieskim tle, rosnącą na pagórku. W latach 1720–1754 w herbie widoczny był pałac w otoczeniu lasu (wieniec topoli) oraz na pierwszym planie jeleń przy kamiennym słupku. lewo|mały|Wcześniejsze wersje herbu miasta, umieszczone na ścianie ratusza Począwszy od 1764 roku, godłem herbowym miasta został dąb (niem.: Eiche). Początkowo dąb przedstawiany był na tle gór, natomiast w późniejszym herbie (z 1809 roku) przedstawiany był zielony dąb z żółtymi żołędziami, na białym (srebrnym) tle, ale już bez gór.
Wszystkie trzy wcześniejsze wersje herbu można zobaczyć na ścianie frontowej wałbrzyskiego ratusza.