Herb ten pochodzi z okresu od 1163 do 1392 roku, kiedy to Śląsk był pod panowaniem piastowskich książąt, a być może został nadany miastu przez księcia Henryka I, który panował w latach 1301-1346, był dla miasta bardzo łaskawy i przychylny, nadał wiele darowizn i przywilejów. Inne dokumenty opatrzone tym herbem już nie istnieją, gdyż wiele z nich zostało zniszczonych w wielkich pożarach i grabieżach dokonanych w latach 1385, 1551 i 1659.
Herb z 1501 Herb, który najdłużej reprezentował Lwówek Śląski został nadany 14 lutego 1501 przez króla Czech Władysława II Jagiellończyka i zatwierdzony w Norymberdze 26 lutego 1501 przez cesarza Maksymiliana I. Na mocy dokumentu znajdującego się do dziś w archiwach, zmieniono dotychczasowy herb oraz nadano prawo do używania go jako pieczęci na czas nieokreślony i odbijania go jako pieczęci w czerwonym wosku. Ma w połowie części w białej tarczy trzy gładkie, wzgórza, na których stoi, zwrócony w kierunku wschodnim, czerwony lew z podwójnym, oplecionym ogonem (charakterystycznym dla lwa z herbu czeskiego) i koroną na głowie. W drugiej połowie tarczy, ale na żółtym polu umiejscowiono orła z wyciągniętymi skrzydłami, którego podzielono na czerwone, białe i czarne pola szachownicy. Ptak ten czerwone łapy i dziób zwrócony w stronę czerwonego lwa.