W dniach 20-22 października 1932 r. w Amsterdamie odbyło się pierwsze spotkanie sekretarzy krajowych organizacji i instytucji prowadzących schroniska młodzieżowe. Wśród nich byli przedstawiciele z Danii, Niemiec, Anglii, Francji, Holandii, Irlandii, Norwegii, Polski, Szwajcarii i Belgii. Polskę reprezentowali Józef Błoński i Mieczysław Orłowicz z Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie. W efekcie spotkania utworzono Międzynarodową Federację Schronisk Młodzieżowych (International Youth Hostel Federation).
Okres II Wojny Światowej wstrzymał na kilka lat dynamiczny rozwój bazy schronisk jednak idea ruchu szybko odżyła dzięki wielkiemu zaangażowaniu szeregu działaczy społecznych. Mimo olbrzymich zniszczeń jakich Polska doznała w czasie okupacji i prowadzonych działań wojennych, udało się stopniowo odtwarzać bazę noclegową.
W 1956 r. rozpoczął się okres przyspieszonego rozwoju szkolnego ruchu krajoznawczo-turystycznego do którego niezbędna była masowa i tania baza noclegowa. ówczesne władze oświatowe ponownie wsparły ideę ruchu schronisk młodzieżowych, co zaowocowało nadaniem mu większej rangi i przekształceniem w 1959 r.