Teriańska Przełęcz Niżnia (, , ) – przełęcz w Grani Hrubego w słowackich Tatrach Wysokich. Oddziela Zadnią Bednarzową Turnię od Skrajnej Teriańskiej Turni. Jest najszerszą przełęczą w całej Grani Hrubego. Niewielka turniczka powoduje, że przełęcz ma dwa siodła, nieco niższe jest zachodnie. Dla taterników stanowi jeden z najdogodniejszych punktów dostępowych do Grani Hrubego, ale jedynie od strony Niewcyrki. Do Doliny Hlińskiej spada z przełęczy olbrzymi żleb. Jest bardzo kruchy, w dodatku w środkowej części ma komin. W dolnej części żlebu długo zalega śnieg, a stożek piargowy u wylotu żlebu jest największy wśród wszystkich stożków piargowych Grani Hrubego. Żleb wcina się pomiędzy filary Wielkiej Teriańskiej Turni i Zadniej Bednarskiej Turni tworząc zatokę, której Władysław Cywiński nadał nazwę Teriańskiej Zatoki.
Nazwa przełęczy pochodzi od Teriańskich Stawów znajdujących się w Niewcyrce. Wprowadził ją w 1956 r. Witold Henryk Paryski w 8. tomie przewodnika wspinaczkowego.