Krytyka hipotezy Od lat 30. XX wieku prowadzone były lingwistyczne badania W. Semkowicza i M. RudnickiegoM. Rudnicki, Dyskusja na temat nazwy Śląska, Slavia Occidentalis XVI, 1937, s. 234 n"W. Semkowicz, Historyczno-geograficzne podstawy Śląska, [w:] Historia Śląska od najdawniejszych czasów do roku 1402, t.I, red. S. Kutrzeba, s. 1, którzy uznali że nie jest prawdopodobne by rdzeń Sil- (jakoby pochodzący od Silingów) mógł się zmienić w: „Sleenzane” u Geografa Bawarskiego z ok. 845 r., „Zlasane” w dokumencie praskim z 1086 r., „Selenza”, w nazwie rzeki Ślęzy, w bulli papieża Hadriana IV z 1155 roku
Hipoteza ślęgu Polscy lingwiści wywodzili słowo Śląsk od „ślęg”, co oznacza wilgoć, słotę, co nawiązuje do wilgotności góry Ślęży i płynącej przez mokradła rzeki Ślęzy.
Prof. Stanisław Rospond zbadał najdawniejsze dokumenty z XII wieku i XIII wieku, zauważając, że nazwy z tego okresu zapisywano w formie: Slesia, Slezia, Zlesensis, czyli mającej starosłowiański źródłosłów ślęg, gdy mające mieć jakoby związek z Silingami formy Silesia, Silensis zaczęła pojawiać się znacznie później – już w czasach nowożytnych, prawdopodobnie „za sprawą lektury Thietmara, który jako pierwszy słowiańskiej nazwie Śląsk nadał dostosowaną do grafiki i fonetyki niemieckiej