H.B. Higgins, właśc. Henry Bournes Higgins (ur. 30 czerwca 1851 w Newtownards, zm. 13 stycznia 1929) – australijski prawnik i polityk. W latach 1904–1905 prokurator generalny Australii, a następnie od 1906 do 1929 sędzia Sądu Najwyższego Australii.
Życiorys Pochodzenie i kariera zawodowa Pochodził z Irlandii, skąd cała jego rodzina wyemigrowała do Australii, gdy miał 19 lat. Jego ojciec był metodystycznym pastorem. Higgins ukończył prawo na University of Melbourne, a w 1876 został przyjęty do adwokatury kolonii Wiktoria. Jako prawnik dorobił się pokaźnego majątku, równocześnie pracując naukowo jako wykładowca przedmiotów związanych ze Starożytnością.
Kariera polityczna W 1894 rozpoczął karierę polityczną, uzyskując miejsce w Zgromadzeniu Ustawodawczym Wiktorii. W 1897 został jednym z delegatów swojej kolonii do konstytuanty pracującej nad ustawą zasadniczą przyszłego Związku Australijskiego. Zajmował się w niej zwłaszcza kwestiami konstytucyjnych gwarancji wolności wyznania. Był także jednym z głównych orędowników przekazania rozwiązywania sporów zbiorowych między pracownikami a pracodawcami w gestię władz federalnych. Higgins nie był zadowolony z ostatecznego kształtu przyjętego przez konstytuantę projektu, dlatego przed referendum w 1899 namawiał do jego odrzucenia.