Wykaz gatunków
Nazewnictwo Etymologia nazwy naukowej Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów λευκός (leukos – biały) i κορύνε (koryne – buława, pałka) i odnosi się do formy i barwy prątniczek tych roślin.
Synonimy taksonomiczne Antheroceras Bertero, Amer. J. Sci. Arts 10: 301 (1831) Erinna Phil., Linnaea 33: 266 (1865) Stemmatium Phil., Anales Univ. Chile 43: 551 (1872) Chrysocoryne Zoellner, Anales Mus. Hist. Nat. Valparaiso 6: 18 (1873), nom. illeg. Stephanolirion Baker, Gard. Chron., n.s., 3: 234 (1875) Pabellonia Quezada & Martic., Bol. Soc. Biol. Concepcion 50: 219 (1976)
Zastosowanie Wiele gatunków i ich kultywarów jest uprawianych jako rośliny ozdobne, w tym na kwiat cięty (są długotrwałe), ale także jako rośliny pokojowe i byliny ogrodowe.
Są to rośliny trudne w uprawie. Wymagają stanowiska nasłonecznionego oraz suchego, ilastego podłoża. Rozpoczynają wegetację w połowie stycznia. W okresie letnim, po przekwitnięciu wymagają przesuszenia. Nie są mrozoodporne. Mogą być rozmnażane przez rozsiew nasion, kwitną ok. 3-4 lata po wykiełkowaniu.
Przypisy
Kategoria:Amarylkowate