Hermes – ostatni model telewizora czarno-białego produkowany przez Warszawskie Zakłady Telewizyjne.
Produkowany był ok. 1987 r. Charakteryzował się szeregiem nowoczesnych rozwiązań w stosunku do produkowanych wcześniej odbiorników monochromatycznych. Są to między innymi: układ zasilania zbudowany w oparciu o przetwornicę, moduł p.cz. MP2011 (stosowany w OTVC Syriusz), pułapkę chrominancji. Telewizor ten umożliwiał odbiór programów telewizyjnych w standardzie OIRT (późniejsze odbiorniki pracowały w standardach OIRT i CCIR) w zakresie VHF i UHF. Zakres VHF obejmował pasma I-II (kanały 1÷5) oraz III (kanały 6÷12). W zakresie UHF obejmował pasma IV-V (kanały 21÷69). Odbiornik Hermes posiadał gniazda do podłączenia słuchawek i magnetofonu. W odbiorniku zamiennie instalowano głowice; ZTG 65.32 lub ZGM 201.