Zmiany celów i zasad prowadzenia ogrodów botanicznych W drugiej połowie XX wieku nastąpił szybki rozwój nauk biologicznych i pogłębienie wiedzy o strukturach ekosystemów. Wydarzeniami, które spowodowały duży wzrost aktywności specjalistów dziedzinie ochrony środowiska (również w Szczecinie) był Raport trzeciego Sekretarza Generalnego ONZ U Thanta, przedstawiony na XXIII sesji ONZ (1969) oraz rezultaty XII Międzynarodowego Kongresu Botanicznego (1975), na którym zobowiązano się ułatwić ochronę biosfery poprzez utworzenie globalnej sieci dużych ogrodów botanicznych. Stwierdzono, że zadania tych ogrodów nie powinny ograniczać się do obszaru edukacji przyrodniczej i ochrony gatunkowej roślin – jest niezbędna troska o ziemską biosferę. Zmieniły się również zasady prowadzenia ogrodów botanicznych, określane np. przez , a w Polsce przez działającą od 1972 roku Radę Ogrodów Botanicznych i Arboretów.