Lhalu, pragnąc czynnie uczestniczyć w życiu publicznym, oficjalnie twierdził, że nie jest synem obalonego ministra. Zapłacił kolosalną łapówkę, by kwestia jego pochodzenia nie była poruszana w kręgach rządowych. Taktyka ta szybko przyniosła zamierzony efekt. Został sekretarzem rządu, wysokim urzędnikiem w departamencie finansów, a w 1945 wszedł w skład kaszagu. Szybko rosnące wpływy młodego arystokraty spowodowały nieudany zamach na jego życie (1946). W 1947 był jednym z urzędników wysłanych, aby aresztować regenta Retinga Rinpocze.
Po oddelegowaniu na stanowisko gubernatora prowincji Kham usiłował zwiększyć bezpieczeństwo granicy chińsko-tybetańskiej. W tym celu tworzył dodatkowe oddziały wojska, w skład których wchodzili zwerbowani Khampowie. Doprowadził także do wcielenia w szeregi armii pięciuset mnichów. Podczas inwazji wojsk chińskich na Tybet podlegające mu oddziały stoczyły kilka potyczek, szybko zostały jednak okrążone przez przeważające siły agresora. Lhalu przekazał wówczas dowództwo Ngabo Ngałagowi Dzigme, który szybko został schwytany przez żołnierzy Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej i zmuszony do podpisania kapitulacji.