Już 3 marca 1918 Naczelna Komenda Armii Austro-Węgierskiej wydała dyrektywę Generał-Gubernatorstwu w Lublinie stwierdzającą, że obszar Chełmszczyzny należy w dalszym ciągu uważać za część Królestwa Polskiego, albowiem los tych terenów nie został jeszcze przesądzony, co wskazywało na faktyczne zaniechanie przekazania Ukrainie tych terenówStanisław Jadczak Hrubieszów i powiat hrubieszowski, Lublin 2000.. Zgodnie z protokołem z 4 marca 1918 r., dotyczącym wykonania powyższych postanowień, granica mogła zostać wytyczona na wschód od powyższej linii, biorąc pod uwagę stosunki etniczne i życzenia ludności, przy udziale przedstawicieli PolskiInformacja o treści protokołu w sprawie granicy polsko-ukraińskiej z 4 marca 1918 r. opublikowana w Monitorze Polskim Nr 26 z 18 marca 1918 r., przy czym zgodnie ze spisem przeprowadzonym przez władze austriackie w 1916 na tych terenach (powiaty biłgorajski, chełmski, hrubieszowski, tomaszowski, zamojski) ludność katolicka stanowiła od 65 do 85%, ludność posługująca się językiem polskim od 78 do 98% ogółu ludności, podczas gdy ludność prawosławna stanowiła od 2 do 10%, a ludność posługująca się językiem ruskim od 0 do 3% ogółu ludnościRocznik statystyki Rzeczypospolitej Polskiej. R. 1, 1920/21 cz. 1..