thumb|150px|Flaga Belgii thumb|240px|Mapa przedstawiająca belgijskie imperium kolonialne Belgijskie imperium kolonialne – istniejące w latach 1908–1962 imperium kolonialne, w skład którego wchodziły dwie należące do Królestwa Belgii kolonie – Kongo Belgijskie (obecnie Demokratyczna Republika Konga) oraz protektorat Ruanda-Urundi (obecnie Rwanda i Burundi). W odróżnieniu od innych europejskich mocarstw kolonialnych, zdecydowaną większość terytorium stanowiła jedna kolonia – Kongo Belgijskie, które stanowiło ponad 95% powierzchni całego imperium i było ponad 76 razy większe od metropolii, będąc początkowo prywatną własnością króla Belgii, Leopolda II.
Wolne Państwo Kongo
Belgia stała się niepodległym państwem dopiero w 1830 roku, wcześniej będąc częścią Królestwa Zjednoczonych Niderlandów. W owym czasie znaczna część obszarów zamorskich nadających się do kolonizacji znajdowała się już w strefach wpływów potężnych mocarstw kolonialnych, takich jak Wielka Brytania czy Francja. Król Belgii, Leopold II, przekonany, że kolonie są kluczem do potęgi narodu, usiłował uzyskać je dla swojego państwa, jednakże naród i rząd belgijski nie były zainteresowane ekspansją kolonialną.