Ildikó Újlaky-Rejtő (ur. 11 maja 1937 w Budapeszcie) – węgierska florecistka, wielokrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.
Treningi rozpoczęła w wieku 15 lat. Na igrzyskach olimpijskich w Rzymie w 1960 roku wspólnie z Györgyi Marvalics-Székely, Magdą Nyári-Kovács, Katalin Juhász i Lídią Dömölky-Sákovics zdobyła drużynowo srebrny medal. W zawodach indywidualnych odpadła w półfinałach. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Tokio zwyciężyła w rywalizacji indywidualnej, wygrywając obie finałowe walki. Parę dni później razem z Lídią Dömölky-Sákovics, Katalin Juhász, Judit Ágoston-Mendelényi i Paulą Marosi zwyciężyła w zawodach drużynowych. Kolejne dwa medale wywalczyła podczas igrzysk olimpijskich w Meksyku w 1968 roku. W turnieju indywidualnym zdobyła brązowy medal, wygrywając dwie z pięciu walk, plasując się za Jeleną Biełową z ZSRR i Pilar Roldán z Meksyku. Ponadto reprezentacja Węgier w składzie: Ildikó Újlaky-Rejtő, Ildikó Bóbis, Paula Marosi, Lídia Dömölky-Sákovics i Mária Gulácsy zdobyła tam drużynowo srebrny medal. Podczas igrzysk olimpijskich w Monachium Rejtő, Bóbis, Ildikó Schwarczenberger, Mária Szolnoki i Ildikó Rónay zdobyły drużynowo srebrny medal. W zawodach indywidualnych Rejtő odpadła ćwierćfinałach.