Realizacja założenia radzyńskiego charakteryzuje się połączeniem zasad francuskich kształtowań przestrzennego i architektonicznego z saską dekoracyjnością w ozdobach rzeźbiarskich.

Wpływy saskie i francuskie Fontana stworzył w Radzyniu Podlaskim wielki i reprezentacyjny zespół pałacowo-parkowy, należący do powszechnie stosowanej francuskiej rezydencji XVIII-wiecznej. Główne założenia rozplanowania przestrzennego charakterystycznego dla architektury rezydencjonalnej we Francji to: zasada osiowości, usytuowanie korpusu pałacu głównego entre cour et jardin, oraz duży cour d’honneur między dwoma prostopadłymi do korpusu głównego skrzydłami. Te właśnie założenia francuskie zastosował w Radzyniu Fontana. Przeszczepianie się na polskim gruncie typów francuskich spowodowane było publikowaniem wzorników sztychowanych architektonicznych znanych francuskich architektów, ale przede wszystkim związane było z podróżami Polaków do Francji i Włoch.

Do wpływów saskich należy zaliczyć dekorację rzeźbiarską wykonaną przez Jana Chryzostoma Redlera i jego pomocników, według projektu i koncepcji Fontany.