Bojowy Oddział Armii (w skrócie BOA) - największa na Pomorzu Zachodnim tajna organizacja oporu przeciwko władzom Związku Radzieckiego (ZSRR) po II wojnie światowej. BOA skupiała około 60 członków Armii Krajowej, przeważnie ludzi bardzo młodych.

Dowództwo Początkowo działała na terenach zabranych Polsce przez ZSRR celem utrudnienia ich zajęcia. Pierwszym dowódcą był Stefan Pabiś pseudonim "Stefan", a po jego ujawnieniu w 1947 r. – Wacław Borodziuk (znany również jako Wacław Kasprzyński) pseudonim "Orzeł".

Grupa utrzymywała bliskie kontakty z najsłynniejszym dowódcą podziemia mjr. Zygmuntem Szendzielarzem "Łupaszką".

Później, gdy na wschodnich terenach działania BOA nie miały już większego sensu grupa przeniosła się na Pomorze Zachodnie. Członkowie BOA utworzyli w Bobolicach Spółdzielnię Pracy Rybaków.

Ówczesna prasa relacjonując proces opisywała młodych ludzi jako bandytów, dla których "każdy członek partii obozu demokratycznego był mu wrogiem". Tytuł jednego z artykułów: Czerwona droga zbrodni przywódcy bandy "Boa".