Barbara Katarzyna Erber (z domu Szopa) (ur. 9 października 1928 w Zagórowej, zm. 30 marca 2023 w Kielcach) – polska etnograf, historyczka sztuki ludowej, muzeolog, badaczka dziejów kultury materialnej.
W 1954 rozpoczęła studia archeologiczne na wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (Sekcja Historii Kultury Materialnej). W 1955 przeniosła się na etnografię, gdzie w 1958 uzyskała absolutorium. Jeszcze przed obroną pracy magisterskiej podjęła pracę zawodową w Muzeum Regionalnym w Tarnowie (będącym wówczas Oddziałem Muzeum Narodowego w Krakowie). W 1961 obroniła pracę dyplomową pt. „Rozwój zagrody we wsi Zagórowa, powiat Olkusz” i w 1962 odbyła staż asystencki w Katedrze Etnografii Słowian Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tu pod kierunkiem profesor Jadwigi Klimaszewskiej zaczęła opracowywać bibliografię etnograficzną dotycząca obszaru ówczesnego województwa kieleckiego. Tematyka wówczas podjęta zaważyć miała na jej dalszej karierze zawodowej. Ujawniona wówczas pasja i perfekcyjność warsztatu badawczego zwróciły na nią uwagę środowiska zawodowego. Wówczas to kustosz Muzeum Świętokrzyskiego – Aleksandra Zasuszanka Dobrowolska zaproponowała jej przeniesienie się do Kielc i etat naukowy w Dziale Etnografii.