Tiantong Rujing (chiń. 天童如淨, pinyin Tiāntóng Rújìng; kor. 천동여정 Ch’ŏndong Yŏjŏng; jap. Tendō Nyojō; wiet. Thiên Đồng Như Tịnh; ur. 1163, zm. 17 lipca 1228) – chiński mistrz chan szkoły caodong, znany także jako Changweng Rujing.
Życiorys Rujing pochodził z miasta Weijiang położonego w Mingzhou, w pobliżu współczesnego miasta Ningbo w prow. Zhejiang.
Już w dzieciństwie wykazywał niezwykłą inteligencję i po zostaniu mnichem buddyjskim poświęcił się całkowicie studiowaniu sutr i siastr.
Jednak w wieku 19 lat porzucił studiowanie doktryny i został uczniem mistrza chan Furonga Daokaia. Po pewnym czasie odszedł od niego, aby praktykować u mistrza Songyuana Chongyuego (1132–1202). Następnie został uczniem mistrza Wuyonga Jingquana ze szkoły linji, ucznia wielkiego mistrza Dahui Zonggao.
Wreszcie został uczniem mistrza ze szkoły caodong – Xuedou Zhijiana (1105–1192). Pod jego kierunkiem osiągnął oświecenie.
Po otrzymaniu przekazu Dharmy od nauczyciela, przez ponad 20 lat wędrował przenosząc się z klasztoru do klasztoru.