W latach pracy w Poznaniu był kuratorem Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Pracowników Tramwajowych. Przyczynił się wówczas do budowy osiedla mieszkaniowego (około 300 domków dwurodzinnych) dla pracowników przedsiębiorstwa tramwajowego i ich rodzin.
Zmarł po długiej chorobie 29 marca 1950 w Katowicach i tamże został pochowany, na cmentarzu przy ulicy Francuskiej.
Był żonaty z Zofią z Biesiadeckich. Miał dwóch synów: Jana (ur. 7 sierpnia 1917 w Białej Cerkwi) i Stanisława (ur. 18 lipca 1921 w Poznaniu). Byli żołnierzami Armii Krajowej, Jan „Borejsza” w batalionie „Chrobry I”, Stanisław „Bończa” w batalionie „Kiliński”. Walczyli w powstaniu warszawskim, Stanisław śmiertelnie ranny w kościele św. Krzyża zmarł 27 sierpnia 1944 r. Jan zmarł 29 stycznia 1977 r. w Katowicach.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi około podniesienia poziomu intelektualnego i moralnego pracowników Poznańskich Kolei Elektrycznych”.
Przypisy