Docenił również charakteryzującą utwór zwięzłość i jednolitość akcji oraz niedostrzegany dziś liryzm wraz z dyskrecją autorki w przedstawianiu intymnych uczuć i skrytych wydarzeń – „trudno w dyskretniejszy sposób jakiemuś utworowi być arcydziełem; i więcej jeszcze – rewolucją literacką”Od tłumacza, dz. cyt. s. XVIII..
Występujący jako kandydat na prezydenta Francji Nicolas Sarkozy skrytykował w 2008 obecność Księżnej de Clèves w obowiązkowych programach nauczania dla szkół średnich oraz wymóg znajomości tej powieści dla kandydatów do pracy w administracji państwowej. Wiedza o utworze Marii de La Fayette stanowiła jego zdaniem przykład wiadomości niepotrzebnych i niepraktycznychPascal Riché, Nicolas Sarkozy kärcherise encore la princesse de Clèves.. Wypowiedzi te spotkały się z ostrą krytyką zarówno lewicy, jak i prawicy francuskiej oraz środowisk uniwersyteckich, które uznały je za atak na całość francuskiego dziedzictwa kulturalnego i wyraźny brak szacunku dla niego „Et Nicolas Sarkozy fit la fortune du roman de Mme de La Fayette”, lemonde.fr, 29 marca 2011.. Poza publicznym czytaniem utworu Madame de La Fayette na placu Panthéon (w obecności m.in.