mały|Grób Feliksa Hołowacza na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Feliks Hołowacz (ur. 4 lipca 1886 w Zaborzu w powiecie oszmiańskim guberni wileńskiej, zm. 27 lutego 1972 we Wrocławiu) – chłopski działacz polityczny, uczestnik rewolucji bolszewickiej.
Życiorys Ukończył czteroklasową rosyjską szkołę ludową, kurs gorzelniczy, dwuletnią szkołę techniczną (specjalność technik budowlany), wreszcie Wydział Rolniczy na Uniwersytecie Moskiewskim. Działacz Socjalistów-Rewolucjonistów (eserowców), następnie Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji i Białoruskiej Socjalistycznej Hromady. Uczestnik rewolucji 1905 roku w Tule. W 1907 był więziony przez 2 miesiące w Wilnie za kolportaż nielegalnej literatury. W 1917 brał udział w rewolucji lutowej w Moskwie, następnie był działaczem Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich w Piotrogrodzie. Znał osobiście wiele czołowych postaci rewolucji bolszewickiej, w tym Feliksa Dzierżyńskiego, którego odwiedził w Moskwie w 1923, już jako poseł na Sejm.