Od 1892 został lekarzem urzędowym Półwsia Zwierzynieckiego, a po włączeniu go w obręb Krakowa – lekarzem miejskim Zwierzyńca, później okręgowym lekarzem miejskim w Krakowie. Był także organizatorem ambulatorium dla najuboższych pacjentów, inicjatorem akcji pomocy lekarskiej kalekim i opuszczonym dzieciom, twórcą i wiceprezesem stowarzyszenia „Ochronka dla Małych Dzieci”, lekarzem stowarzyszenia „Rodzina Sieroca”.
Mieszkał przy ulicy Borelowskiego-Lelewela. Z żoną Urszulą (z domu Bogdańską) wychowali trójkę dzieci: córkę i dwóch synów.
Był działaczem sportowym. W 1914 i 1919 był w Zarządzie TS Wisła Kraków (od 15 maja 1914 do zawieszenia działalności klubu był także prezesem).
Pochowany w Grobie Komorowskich na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas 25, zach.).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1931) „za zasługi na polu pracy społecznej i opieki lekarskiej”
Upamiętnienie Patron ulicy w Krakowie, bocznej do ul. Tadeusza Kościuszki na Półwsiu Zwierzynieckim, w Dzielnicy VII Zwierzyniec.