Steżki (, , , 1530 m) – rozłożyste wzniesienie w słowackich Tatrach Bielskich, stanowiące zakończenie południowo-wschodniej grani Bujaczego Wierchu. Grań ta oddziela Dolinę Kieżmarską od Doliny Czarnej Rakuskiej. Od znajdującego się w niej Ryniasa Steżki oddzielone są szeroką Steżkową Przełęczą (1444 m). Na wschodnią stronę zbocza Steżek opadają do Kotliny Popradzkiej i biegnie nimi granica Tatr. W północno-wschodnim kierunku od szczytu Steżek ciągnie się grzbiet zwany Steżkowym Działem, tworzący zbocza Doliny Czarnej Huczawy. Wschodnie zbocza porasta Wielki Las Kieżmarski, a na obrzeżach tego lasu znajduje się osiedle Kieżmarskie Żłoby.

Steżki mają inną budowę geologiczną niż całe Tatry Bielskie, podobną natomiast jak Tatry Wysokie. W całości zbudowane są z pochodzących z permu piaskowców kwarcystycznych. W okresie największego zlodowacenia cały masyw Steżek i Ryniasa był nunatakiem. Wskutek bardzo jałowego kwarcytowego podłoża duże połacie stoków pozbawione są lasu. Kwarcyty są bowiem odporne na wietrzenie i gleba tworzy się na nich dużo wolniej. Drugim skutkiem geologicznej budowy Steżek jest obniżenie się dolnej granicy piętra kosodrzewiny. W wielu miejscach przebiega ona tutaj na wysokości około 1350 m.