Krystalochemia – termin ten wprowadził V.M. Goldschmidt i przedstawił jej ówczesny zakres badań jako określenie prawideł między składem chemicznym a własnościami fizycznymi materiału. Wiąże się z tym badanie relacji między strukturą wewnętrzną w jej najszerszym sensie a wszelkimi własnościami, parametrami, charakterystykami, jakimi badacze ciała stałego dysponują.
Cele krystalochemii Rozważanie natury wiązań chemicznych. Definicja „czystych” typów wiązań, ograniczenia definicji tych wiązań, przyczyny i następstwa tych odstępstw. Zaproponowanie wyznaczenia tych własności atomów (jonów, molekuł) budujących ciało stałe, które sprawiają, że dane wiązanie, występujące w krysztale może być określane jako czyste lub o pośrednim charakterze oraz metody badawcze, pozwalające przybliżyć naturę wiązań w kryształach. W tym ostatnim aspekcie zakres krystalochemii rozwijany jest w sferze określanej jako część „fizyki minerałów”. Określenie wpływ rodzaju danego pierwiastka na pozycję sieciową, zajmowaną w różnych strukturach. Bada się relacje między jego konfiguracją elektronową a symetrią otoczenia krystalicznego. Wyznaczenie i tłumaczenie predyspozycji pierwiastków do zajmowania określonych pozycji sieciowych w minerałach (i innych substancjach).