Jan Sienieński herbu Dębno (ok. 1506 w Gołogórach, zm. 1581Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 120.) – polski duchowny katolicki, arcybiskup lwowski, kasztelan halicki.
Syn Jana z Sienna i Gołogór (zm. po 1526), kasztelana kamienieckiego i Anny Buczackiej, córki Dawida Buczackiego, wojewody podolskiego.
Przed przyjęciem święceń był wojskowym, podkomorzym halickim (1537) kasztelanem halickim (1543–1574). Zanim został duchownym, dwukrotnie wstępował w związki małżeńskie. Jego drugą żoną została N. Paniowska.
Od 1569 duchowny. W 1576 wybrany arcybiskupem metropolitą lwowskim.
Pochowany w archikatedrze Wniebowzięcia NMP we LwowieKrzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 136..
Przypisy
Bibliografia Halina Kowalska, Sienieński Jan z Gołogór (Gołogórski) h. Debno. [w] Polski Słownik Biograficzny. T. XXXVII/2, zeszyt 153. Warszawa – Kraków, 1996, s. 182–183. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999.