Wraz z upadkiem powstania skończył się krótkotrwały okres używania symboli narodowych. Symbole te były kultywowane na emigracji. Na chorągwi Legionu Polskiego na Węgrzech umieszczono maksymę: Wolność, Równość, Braterstwo. Swój sztandar miał również tworzony w 1848 na ziemi włoskiej Legion Adama Mickiewicza. Płat: półczerwony z krzyżem białym i półbiały z krzyżem czerwonym. Na płacie widniał także orzeł srebrny na globie. Napisy: Pierwszy Zastęp Polski, na stronie odwrotnej: Słowiaństwo.
W czasie powstania styczniowego, oprócz biało-czerwonych kokard, niektóre oddziały powstańcze posiadały sztandary ofiarowane im przez społeczności lokalne. Miały one różne kształty i kolory. Najczęściej powtarzającymi się hasłami były: Śmierć lub zwycięstwo; Boże, zbaw Polskę; Wolność, Niepodległość. Po upadku powstania obowiązywał surowy zakaz używania symboliki polskiej.
W okresie I wojny światowej w większości tworzonych polskich oddziałów zbrojnych obowiązywały polskie mundury, oznaki i sztandary. Były różne pod względem kształtu i formy, ale o tradycyjnych barwach narodowych.