thumb|300px|Napęd taśmowy DDS, na nim od prawej: dyskietka 3,5", taśma DC (250 MB, 6 mm, 310,9 m), taśma DL (2,5 GB, 8 mm, 112 m), taśma DDS (20 GB, 4 mm) Napęd taśmowy, pot. strimer (ang. streamer) – urządzenie do zapisu i odczytu danych, dla którego nośnikiem jest taśma magnetyczna.
W przeszłości napędy taśmowe stanowiły jedno z podstawowych urządzeń pamięci masowej dla wielu komputerów (np. PDP-11, MERA, Commodore PET, IBM PC), w szczególności dla niedrogich mikrokomputerów od momentu ich pojawienia się w połowie lat 70. XX wieku. Od czasu upowszechnienia twardych dysków głównym zastosowaniem napędów taśmowych stały się archiwizacja danych oraz wykonywanie kopii zapasowych.
Charakterystyka Napędy wykorzystują taśmy umieszczone w specjalnych kasetach, które mieszczą do kilkuset terabajtów danych. Dodatkowo większość napędów wykorzystuje kompresję, dzięki czemu możliwe jest umieszczenie większej ilości danych na pojedynczej taśmie.
Streamery wykorzystują cyfrową technikę zapisu i są wykorzystywane głównie do archiwizacji danych, lecz nie nadają się do przenoszenia danych między komputerami z powodu długiego czasu dostępu i odczytu danych.