Twierdza Szczecin (niem. Festung Stettin) – zespół nowożytnych i nowoczesnych umocnień obronnych wzniesionych wokół Szczecina od XVII do końca XIX wieku, stanowiący integralny element systemu fortyfikacji Prus, a następnie Cesarstwa Niemieckiego. Położona strategicznie nad Odrą, przy ujściu rzeki do Zalewu Szczecińskiego, twierdza miała kluczowe znaczenie dla kontroli Pomorza Zachodniego i dostępu do Bałtyku.
Początki ufortyfikowania Szczecina sięgają średniowiecza, jednak rzeczywista rozbudowa w kierunku twierdzy nowożytnej nastąpiła po przejęciu miasta przez Szwedów, a później Prusaków. System twierdzy obejmował m.in. bastiony, raweliny, lunety, reduty, a także forty zewnętrzne i rozbudowaną infrastrukturę zaplecza wojskowego. W XIX wieku, wraz z rozwojem artylerii i zmieniającą się doktryną wojenną, twierdza była kilkukrotnie modernizowana.
Choć Twierdza Szczecin nie odegrała kluczowej roli w żadnym wielkim oblężeniu, była stale utrzymywana i rozwijana aż do początku XX wieku. W okresie II wojny światowej Szczecin ogłoszono twierdzą (niem. Festung Stettin), co jednak miało ograniczone znaczenie militarne. Po wojnie znaczna część umocnień została rozebrana lub wchłonięta przez zabudowę miejską.