Według tej hipotezy to właśnie Beatrycze miała być obiektem uczuć młodego Ulryka oraz kobietą opisaną w Służbie damom. Przypuszczenie to jednak nie jest pewne, ponieważ autor poematu przemilczał imię owej damy. Wiadomo, że po tej przygodzie na rok wrócił do domu, po czym jako giermek trafił na pięć lat na dwór Henryka, margrabiego Istrii i brata wspomnianego wcześniej Ottona I. Dwór ten opuścił w 1220 roku na skutek śmierci ojca, po której przejął jego posiadłości. Swoją przyszłą karierę młody Ulryk związał z dworem wiedeńskim, ponieważ już od 1192 roku księstwo Styrii należało do władców Austrii. W 1222 roku został pasowany na rycerza przez Leopolda VI Sławnego, co odbyło się w akcie zbiorowego pasowania, uświetniającego ślub książęcej córki. Kolejne lata Ulryk związał z dworem wspomnianego księcia. Czasy te wspominał bardzo dobrze, pisząc o hojności suwerena, wystawnych ucztach, w których brał udział, tańcach, a także turniejach, w których często występował.