W regionie Grodna działała grupa Michała Wołłowicza. W jej skład wchodzili chłopi z jego majątku Porzecza. Nie mając poparcia wśród tamtejszego ziemiaństwa Wołłowicz ukrywał się w lasach. Oddział zadenuncjował krewny dowódcy – Jan Wołłowicz. Po obławie Michał został ujęty, a potem powieszony w Grodnie.
Ostatnim akordem działalności bojowej partyzantki Zaliwskiego była potyczka grupy 12 partyzantów, która 3 maja w Szadku raniła kilku żołnierzy rosyjskich. Jej dalsze losy nie są znane
Po powrocie z Kongresówki do Galicji Zaliwski odwołał działania i zarządził przygotowania do działań partyzanckich na wiosnę 1834 roku. W czerwcu 1833 roku przedstawił kolejny plan wyzwolenia kraju. Plan nie przewidywał działań w Galicji i Wielkopolsce. Nie uzyskał zrozumienia i nie został zaakceptowany przez ogół społeczeństwa.
Represje W odpowiedzi na odrodzenie ruchu niepodległościowego w Królestwie Polskim Rosjanie wprowadzili stan wojenny. Administracja cywilna podporządkowana została lokalnym naczelnikom wojennym. Prusy aresztowały partyzanckich emisariuszy. Austria po zawarciu konwencji z Rosją w Münchengrätz rozpoczęła rozbijanie sieci konspiracyjnej w Galicji.